Procedura przeciwdziałania przemocy rówiesniczej

PROCEDURA POMOCY w sytuacji wystąpienia przemocy rówieśniczej w Zespole Szkół Technicznych w Strzyżowie

1. Cel procedury pomocy

Celem niniejszej procedury pomocy jest zapewnienie uczniom Zespołu Szkół Technicznych w Strzyżowie bezpieczeństwa oraz szybka, adekwatna i skuteczna reakcja szkoły w przypadku wystąpienia przemocy rówieśniczej — fizycznej, psychicznej, słownej, a także cyberprzemocy.
Działania podejmowane w ramach ścieżki mają na celu:

ochronę ucznia doznającego przemocy,
zmianę zachowań sprawców,
zapobieganie dalszym incydentom,
budowanie kultury bezpieczeństwa i szacunku w społeczności szkolnej.

2. Rozpoznanie i zgłoszenie

Kto może zgłosić przypadek przemocy?

uczeń (ofiara lub świadek),
rodzic/opiekun prawny,
nauczyciel, wychowawca klasy, pedagog, pedagog specjalny, psycholog,
inny pracownik szkoły.

Formy zgłoszenia:

bezpośrednio do wychowawcy klasy, pedagoga, pedagoga specjalnego, psychologa szkolnego lub dyrektora szkoły,
poprzez skrzynkę zaufania (jest ona dostępna w szkole obok wejścia do sekretariatu) - w tym anonimowo,
drogą elektroniczną na adres sekretariatu szkoły lub dyrektora szkoły - w tym anonimowo,
telefonicznie do sekretariatu szkoły - w tym anonimowo,

3. Początkowe działania szkoły

3.1. Zabezpieczenie ucznia/uczestników zdarzenia

Za zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim uczniom odpowiada dyrektor szkoły.
Podejmowane działania:

oddzielenie sprawcy od ofiary,
wezwanie rodziców lub opiekunów prawnych,
w razie potrzeby wezwanie odpowiednich służb: Policji (997 lub 112), Państwowego Ratownictwa Medycznego (999 lub 112).

3.2. Dokumentacja zdarzenia

spisanie relacji ofiary, świadków i sprawcy,
zebranie dowodów (zrzuty ekranu, zdjęcia, nagrania itp.),
sporządzenie notatki służbowej przez pedagoga, psychologa, pedagoga specjalnego lub wychowawcę klasy,
przekazanie informacji dyrektorowi szkoły.

4. Diagnoza sytuacji

4.1.Pedagog, pedagog specjalny, psycholog, wychowawca klasy, dyrektor (lub wicedyrektor), a w razie potrzeby inni nauczyciele analizują skalę i charakter zdarzenia, motywy oraz powtarzalność zachowań.

4.2. Ustalenie dalszych działań

zaplanowanie wsparcia dla ofiary i działań wychowawczych wobec sprawcy.

5. Działania interwencyjne i wychowawczo–profilaktyczne

Wobec ucznia doznającego przemocy:

indywidualne wsparcie psychologa lub pedagoga szkolnego,
zapewnienie poczucia bezpieczeństwa w środowisku szkolnym,
obserwacja ucznia przez wychowawcę klasy i nauczycieli,
spotkania z rodzicami ucznia,
skierowanie do instytucji wspierających:
Poradni Psychologiczno–Pedagogicznej w Strzyżowie,
ośrodków środowiskowej pomocy psychologicznej (I poziom referencyjny),
Centrum Zdrowia Psychicznego (II poziom),
specjalistycznych ośrodków całodobowej opieki psychiatrycznej (III poziom).

Wobec sprawcy przemocy:

rozmowa dyscyplinująca z pedagogiem, wychowawcą klasy lub dyrektorem szkoły,
zastosowanie środków wychowawczych zgodnych ze statusem szkoły
objęcie wsparciem psychologicznym i pedagogicznym,
współpraca z rodzicami,
w przypadku poważnych naruszeń – powiadomienie Policji lub Sądu Rodzinnego.

Wobec klasy / świadków zdarzenia:

zajęcia wychowawczo–profilaktyczne na temat przemocy i jej skutków,
rozmowa z klasą prowadzona przez wychowawcę klasy i pedagoga,
warsztaty z zakresu empatii, komunikacji, rozwiązywania konfliktów,
działania integracyjne, mediacje,
realizacja programów profilaktycznych.

6. Monitorowanie sytuacji

regularna obserwacja relacji między uczniami przez nauczycieli, wychowawcę klasy, pedagoga, psychologa,
bieżąca współpraca z instytucjami wspierającymi.

7. Dokumentacja

Każdy etap działań powinien być udokumentowany poprzez: