Logo Zespołu Szkół Technicznych Strzyżów
Powróć do: strona główna

SZKOŁA

Tradycja szkolnictwa techniczno – zawodowego w Strzyżowie liczy sobie ponad 100 lat. Już w 1909 roku, w tzw. „Szematyzmie królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1909” jest wymieniona istniejąca w Strzyżowie Szkoła Przemysłowa Uzupełniająca – będąca najniższą kategorią szkół technicznych.

Dzieje Gimnazjum Realnego Miejskiego z prawem publiczności w Strzyżowie (nazwa szkoły do roku 1925) oraz Miejskiego Gimnazjum Koedukacyjnego (nazwa od 1925 r.) w okresie międzywojennym związane są ze wspaniałą historią ruchu harcerskiego. Kampania wrześniowa, okupacja niemiecka i cała II wojna światowa była chlubnym i zarazem tragicznym egzaminem dla strzyżowskich harcerzy. Od pierwszych dni okupacji podjęli działalność konspiracyjną w Tajnej Organizacji Harcerskiej. Wielu z nich poległo na polu chwały w kampanii wrześniowej, w konspiracji, w obozach zagłady, w powstaniu warszawskim, w walkach nad Nysą Łużycką. Walczyli na wielu frontach II wojny światowej: pod Narwikiem, pod Monte Cassino, na szlaku od Lenino do Berlina. Po wojnie wielu zostało zesłanych na Syberię. 

W Strzyżowie powstał w latach okupacji niemieckiej aktywnie działający ośrodek tajnego nauczania, ofiarnie kierowany przez jego organizatorkę i kierowniczkę - mgr Annę Hajduk. Prawie wszyscy uczniowie tajnego nauczania byli także żołnierzami Polski Walczącej. W końcowym okresie wojny rozpoczęto przeprowadzać egzaminy wyjazdowe z zakresu gimnazjum w różnych miejscowościach Ziemi Strzyżowskiej. Egzaminy licealne i maturalne odbywały się najczęściej w domu kierowniczki ośrodka, w sławnej "Hajdukówce". W skład Państwowej Komisji Egzaminacyjnej wchodzili: Anna Hajduk, Janina Hajduk, ks. Józef Hajduk, Maria Hoffmanowa, Maria Konieczkowska, Helena Konopczyna, Stefan Lenkiewicz, Selina Wołkowicka.


W czasie II wojny światowej, w 1942 roku dekretem władz okupacyjnych powołano „szkołę przemysłową”. W tym samym roku powstała także Szkoła Rolnicza. Zorganizowano również pięciomiesięczny kurs księgowości. Natomiast w ramach organizowanego przez Polaków tajnego nauczania przeprowadzono w Strzyżowie jako element oświaty dla dorosłych korespondencyjny kurs spółdzielczy.

Z początkiem sierpnia 1944 roku Strzyżów znalazł się w zasięgu działań Armii Czerwonej. Pomimo tego, że jeden z przyfrontowych szpitali powstał w budynku Liceum Ogólnokształcącego otwarcie roku szkolnego odbyło się już drugiego września 1944 roku, miesiąc po wypędzeniu Niemców ze Strzyżowa. Planowe nauczanie rozpoczęto 11 września w lokalach wynajętych w różnych miejscach miasta. 12 grudnia 1945 roku na podstawie aktu darowizny szkoła przeszła na własność państwa. W powojennych latach struktura szkoły i jej program nie uległy żadnym daleko idącym zmianom. Nadal obowiązywał stopień gimnazjalny (zakończony małą maturą), po którym trzeba było ukończyć liceum i przystąpić do egzaminu w zakresie tzw. dużej matury. W pierwszych miesiącach nauki ważnym wydarzeniem w historii szkoły była uroczystość rozdania zweryfikowanych świadectw tajnego nauczania.

W pierwszych latach powojennych ideę szkolnictwa zawodowego realizowało utworzone 1 września 1944 roku Koedukacyjne Gimnazjum i Liceum Handlowe (początkowo prywatne, a od 1946r. państwowe). Tuż po wojnie utworzono też Średnią Szkołę Gospodarstwa Wiejskiego.

Powojenne dzieje szkoły (lata czterdzieste i pięćdziesiąte) były dość burzliwe. Wielu uczniów szkoły związanych było z konspiracją AK i BCh. 28 kwietnia 1950 roku władze bezpieczeństwa aresztowały 9 uczniów i nauczyciela Tadeusza Markowicza pod zarzutem uprawiania antypaństwowej konspiracji. Aresztowano także uczennice i uczniów Liceum Administracyjno-Handlowego w Strzyżowie oraz nauczyciela - Kazimierza Koczelę. Sąd skazał 21 uczniów na kary od 5 do 10 lat więzienia. Obu nauczycielom zarzucono "przywództwo duchowe" i skazano Tadeusza Markowicza na 1 rok więzienia, a Kazimierza Koczelę na 2,5 roku więzienia. W roku 1956 wszyscy zostali zrehabilitowani.

W latach pięćdziesiątych wzmagało się ideologiczne oddziaływanie na młodzież, aby zbliżyć ich do PZPR. Temu celowi służyć miała praca ZMP, ale też i powołana do życia w 1948 roku organizacja pod nazwą Służba Polsce. ZMP szerzył kult jednostki, dotyczący zwłaszcza Stalina. Bardziej krytycznie myśląca młodzież była w tych okolicznościach narażona na szykany. 21 stycznia 1951 roku usunięto ze szkoły czterech najzdolniejszych uczniów za "zajmowanie niewłaściwej postawy politycznej".

Pozytywne zmiany zaszły w szkole po przemianach październikowych w 1956 roku.

 W kolejnych latach uruchamiano w Strzyżowie kolejne kierunki kształcenia:

  • 1962 - dokształcająca Zasadnicza Szkoła Handlowa, kształcąca w zawodzie „sprzedawca”,
  • 1963 – 1969 - Technikum Ekonomiczne dla pracujących,
  • 1969 - dokształcająca Zasadnicza Szkoła Zawodowa, kształcąca w zawodach „stolarz” oraz „ślusarz – mechanik”,

Historia szkolnictwa zawodowego w Strzyżowie rozpoczyna się z rokiem 1961 kiedy to utworzono pierwszy odział ekonomiczny przy Liceum Ogólnokształcącym. Założycielem był dyrektor LO KAROL RYNDAK. 

1.09.1965 oddano do użytku nowy budynek (budynek B - dawny ekonomik), szkoła staje się samodzielną jednostką organizacyjną, powołano dyrekcję Technikum Ekonomicznego, którego dyrektorem został mgr JÓZEF MIESZKOWICZ. Grono pedagogiczne składało się z 13 nauczycieli. W roku 1971 oddano salę gimnastyczną, budynek C. Dnia 18.09.1971 nadano szkole imie Bohaterów Westerplatte. W roku 1972 powołano zaoczne Technikum Drzewne na podbudowie Zasadniczej Szkoły Zawodowej. 1.02.1973 dyrektorem zostaje mgr ROMUALD HRAPKOWICZ. 3 września 1973 dyrektorem zostaje mgr TADEUSZ ZDYBEK. W tym samym roku powołano Liceum Zawodowe. 14 kwietnia 1975 odchodzi Tadeusz Zdybek, obowiązki dyrektora przejęła mgr Maria Charzewska. 1.09.1975 dyrektorem zostaje mgr inż. Stanisław Urbanik, zastępcą mgr Maria Niemiec. W roku 1976 powołano Średnie Studium Zawodowe o kierunku mechanicznym.

W 1977r. wszystkie strzyżowskie szkoły średnie połączono w Zespół Szkół, w skład którego weszły: Liceum Ogólnokształcące, Liceum Ekonomiczne, Liceum Zawodowe, Liceum Rolnicze i Zasadnicza Szkoła Zawodowa, dyrektorem zostaje mgr Mieczysław Cynarski, zastępcy: mgr Maria Niemiec, Antoni Wójcik. Zarządzeniem Kuratora Oświaty i Wychowania w Rzeszowie z dnia 10.09. 1987 roku Liceum Ogólnokształcącemu w Strzyżowie nadano imię Adama Mickiewicza. Uroczystość ta odbyła się w trakcie obchodów 75-lecia Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego w Strzyżowie. W dniu 1.09.2009 ponownie następuje reorganizacja szkoły i ze struktur Zespołu Szkół zostaje wydzielone jako odręna jednostka Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Strzyżowie. W dniu 1.09.2010 szkoła zmienia nazwę z Zespołu Szkół w Strzyżowie na Zespół Szkół Technicznych w Strzyżowie.

Dyrektorzy szkoły w Strzyżowie z lat ubiegłych i ich kadencje: 

L.P. Imię i Nazwisko Kadencja
1. Karol Ryndak 
Dyrektor LO założyciel Technikum Ekonomiczne
1961 - 1965
2. Józef Mieszkowicz
I dyrektor wydzielonego z LO Technikum Ekonomicznego
1965 -1973
3. Romuald Hrapkowicz 1973 - 1973
4. Tadeusz Zdybek 1973 - 1975
5. Maria Charzewska - pełniąca obowiązki dyrektora 1975 - 1975
6. Stanisław Urbanik 1975 - 1977
7. Mieczysław Cynarski 
Utworzenie Zespołu Szkół z połączenia Technikum Ekonomicznego, LO i innych
1977 - 1991
8. Marek Tadeusz 1991 - 1998
9. Zofia Zając  1998 - 1999
10. Andrzej Kruczek  1999 - 2008
11. Zbigniew Hołówko  2008 - 2009
12.

Adam Witek 

W 2009r. ze struktur Zespołu Szkół wydzielono Liceum Ogólnokształcące i stał się on na powrót placówką o charakterze techniczno – zawodowym.

W 2010 roku szkoła zmieniła nazwę na Zespół Szkól Technicznych w Strzyżowie.

2009 -

 

KALENDARIUM ROZWOJU SZKOLNICTWA ZAWODOWEGO W STRZYŻOWIE

Tradycja szkolnictwa techniczno – zawodowego w Strzyżowie liczy sobie ponad 100 lat. Już w 1909 roku, w tzw. „Szematyzmie królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1909” jest wymieniona istniejąca w Strzyżowie Szkoła Przemysłowa Uzupełniająca – będąca najniższą kategorią szkół technicznych.

W czasie II wojny światowej, w 1942 roku dekretem władz okupacyjnych powołano „szkołę przemysłową”. W tym samym roku powstała także Szkoła Rolnicza. Zorganizowano również pięciomiesięczny kurs księgowości. Natomiast w ramach organizowanego przez Polaków tajnego nauczania przeprowadzono w Strzyżowie jako element oświaty dla dorosłych korespondencyjny kurs spółdzielczy.

W pierwszych latach powojennych ideę szkolnictwa zawodowego realizowało utworzone 1 września 1944 roku Koedukacyjne Gimnazjum i Liceum Handlowe (początkowo prywatne, a od 1946r. państwowe). Tuż po wojnie utworzono też Średnią Szkołę Gospodarstwa Wiejskiego.

W 1961r., w strukturach istniejącego już Liceum Ogólnokształcącego utworzono Technikum Ekonomiczne. Od 1965r. działało ono w nowym budynku, jako odrębna i samodzielna placówka oświatowa.

W kolejnych latach uruchamiano w Strzyżowie kolejne kierunki kształcenia:

1962 - dokształcająca Zasadnicza Szkoła Handlowa, kształcąca w zawodzie „sprzedawca”,
1963 – 1969 - Technikum Ekonomiczne dla pracujących,
1969 - dokształcająca Zasadnicza Szkoła Zawodowa, kształcąca w zawodach „stolarz” oraz „ślusarz – mechanik”,
1972 - zaoczne Technikum Drzewne na podbudowie Zasadniczej Szkoły Zawodowej,
1973 - Liceum Zawodowe,
1976 - Średnie Studium Zawodowe o kierunku mechanicznym.


W 1977r. wszystkie strzyżowskie szkoły średnie połączono w Zespół Szkół, w skład którego weszły: Liceum Ogólnokształcące, Liceum Ekonomiczne, Liceum Zawodowe, Liceum Rolnicze i Zasadnicza Szkoła Zawodowa.

W 2009r. ze struktur Zespołu Szkół wydzielono Liceum Ogólnokształcące i stał się on na powrót placówką o charakterze techniczno – zawodowym.

W 2010 roku szkoła zmieniła nazwę na Zespół Szkól Technicznych w Strzyżowie. W jego ramach organizacyjnych funkcjonują między innymi: Technikum (6 kierunków), Zasadnicza Szkoła Zawodowa (25 zawodów w 2 i 3 letnim cyklu kształcenia) oraz Liceum Uzupełniające po ZSZ.

Opr. G. Włodyka